Dyslexie

Wat is dyslexie?

Bij dyslexie gaat lezen, spellen en zelfs ook schrijven (gezien de leeftijd en het onderwijsniveau) veel te moeizaam, terwijl het kind wel een gemiddelde intelligentie heeft. Er is sprake van dyslexie als er geen andere oorzaken zijn die de leesproblemen kunnen verklaren. Bij dyslexie kunnen zowel lees- als spellingproblemen voorkomen, maar deze komen ook los van elkaar voor.

Dyslexie betekent letterlijk: niet kunnen lezen. De term komt uit het Grieks. Dys = niet goed functioneren, beperkt, en lexis = taal of woorden.

Kinderen met dyslexie kunnen moeite hebben:

Om het verschil te horen tussen klanken als m en n; p, t en k; s, f en g; eu, u en ui;

Om de klanken in volgorde te zetten, zoals bij ‘dorp’ en ‘drop’ of ‘12’ en ‘21’;

Om de aandacht te houden bij ‘klankinformatie’ (gesproken woord);

Met het inprenten van reeksen, bijvoorbeeld tafels of spellingregels;

Met het onthouden van vaste woordcombinaties, uitdrukkingen of gezegdes;

Met het onthouden van losse gegevens, zoals rijtjes, woordjes en jaartallen.

 

Vaststellen dyslexie:

De definitie van dyslexie is: ‘een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren van het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of spellen op woordniveau’. De hardnekkigheid van de leesproblemen is een belangrijke aanwijzing voor dyslexie.
Dit is pas aan te tonen als de leesproblemen zijn gesignaleerd en aangepakt met behulp van het onderwijsprotocol leesproblemen en dyslexie.
Wordt hiermee geen vooruitgang geboekt, dan noemt men dit didactische resistentie.

Van didactische resistentie is sprake als er systematisch een half jaar lang, tenminste een uur per week extra instructie is gegeven voor het technisch leren lezen door een leerkracht of remedial teacher.

Voor meer informatie over dyslexie verwijs ik u naar onderstaande bronnen.

 

Bronnen:

www.rid.nl

www.zorgwijzer.nl

www.balansdigitaal.nl